مصطفى النوراني الاردبيلي
142
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
دهن قشر الاترج : روغن پوست ترنج گرم و خشك است ، حرارتى قوى دارد همه بيماريهاى سرد قوى بلغمى را سود مىكند و عصب را كه سرد و سست شده باشد منفعت مىدهد و نيز درد كليه و مثانه را كه از سردى بوده و درد دندان را نيز كه از سردى باشد چون بر او طلا كنى و صداعى كه از سردى باشد همه را منفعت مىكند و چون بر جايى طلا كنى كه موى دير بر آرد زود بروياند و اگر بر شرج كون طلا كنى بواسير را كه باشد منع مىكند . دهن حب الحنظل : روغن دانه حنظل ، فالج و لقوه و خدر و رعشه و تشنج را سود مىكند و همه رطوبتها را و امتلا را خاصه سست شدن عصب را و همه بيماريهاى سودا را نيك بوده و بهترين آن باشد كه از پوست بيخش بگيرند كه آن به جاى روغن بلسان كار مىكند و تازهتر بهتر بود . دهن الصنوبر : روغن صنوبر فالج و لقوه و خدر و رعشه و استرخاء و تشنج را و همه بيماريهاى سرد و بلغمى را نيك بود و فعلش به فعل روغن بلسان نزديك است و هر چه كهنتر بهتر بود . دهن القرع : روغن كدو كه از دانههاى شيرين مىكنند ، سرد است . هر دردى را كه از گرمى بود سود مىكند و خواب مىآورد ، بدلش روغن بادام شيرين است . دهن البان : روغن بان گرم و لطيف است ، عصب را نرم مىگرداند و چون به فتيلهاى به زير برگيرند خام را اسهال مىكند و تراك ( شكاف ، ترك ) پاى را كه از سردى باشد سود مىكند و فالج و لقوه و استرخاى عصب را نيك مىباشد .